• facebook
  • rss
  • Ożywcze impulsy

    dodane 15.04.2012 09:19

    O doradzaniu biskupowi, 12 warmińskich synodach i rozwiązaniu PGR-ów
na Warmii z bp. dr. Jackiem Jezierskim rozmawia 
ks. Piotr Sroga.


    Ks. Piotr Sroga: Zakończyły się kilkuletnie prace I Synodu Archidiecezji Warmińskiej. Często ludzie zadają podstawowe pytanie: czym jest synod?


    Bp Jacek Jezierski: – Synod to greckie słowo, które oznacza skrzyżowanie dróg, ale też spotkanie osób. Chrześcijaństwo wschodnie i zachodnie zna instytucję synodu. Jest to kościelne zgromadzenie (rodzaj rady czy parlamentu) na poziomie diecezji, metropolii (prowincji kościelnej składającej się z kilku diecezji), kraju, patriarchatu (w Kościele wschodnim – stała instytucja dla kilku metropolii w jednym kraju), wreszcie w Kościele powszechnym. Synod całego Kościoła nazywamy, posługując się określeniem słowiańskim: sobór. Papież Paweł VI ustanowił strukturę rzymskiego synodu biskupów, który zajmuje się wskazanymi mu zagadnieniami. Synod rzymski jest zwoływany co cztery lata.
Jakie znaczenie ma synod dla diecezji?


    – Synod diecezjalny jest znany od IV wieku. Biskupi wzywali na spotkanie synodalne reprezentantów duchowieństwa, mnichów i świeckich chrześcijan, dla analizy sytuacji życia chrześcijańskiego i struktur kościelnych, w konkretnych warunkach historycznych, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego. Na synodach wypracowywano wspólne stanowisko wobec zagrożeń dla wiary, obyczajów i dyscypliny w Kościele. Dokonywała się też recepcja nauczania i decyzji soborów powszechnych oraz rozstrzygnięć biskupa Rzymu. Synody pomagały wypracować kościelne normy prawa partykularnego (regionalnego i lokalnego). Zawsze jednak decydujący głos należał do miejscowego biskupa, a statuty przygotowane przez synod ogłaszał on w swoim imieniu i własną powagą.
Zachowały się statuty synodów gnieźnieńskiej prowincji kościelnej, które przez wieki kształtowały życie Kościoła I Rzeczypospolitej. Kościół warmiński należał początkowo do diecezji ryskiej. W ciągu dziejów diecezji warmińskiej (1243–1992) prawie osiemsetletnich, biskupi zdołali zwołać tylko 12 synodów. Różne były tego przyczyny. Dzięki przekładowi źródeł na język polski, którego dokonał niezmordowany bp Julian Wojtkowski, znamy statuty metropolii ryskiej i diecezji warmińskiej. Po II wojnie światowej większość diecezji polskich miała swoje synody diecezjalne, nawet kilkakrotne.


    Jaka jest historia obecnego synodu?


    – Biskup warmiński Józef Glemp (1979–81) zwołał i otworzył synod diecezji warmińskiej (1980). Kontynuował go biskup Jan Obłąk, ale nie zdołał go dokończyć. Jego następca, bp Edmund Piszcz, nie podjął tego zadania. W 2006 roku arcybiskup Wojciech Ziemba zwołał XIII synod w dziejach Warmii, który jest pierwszym synodem archidiecezji warmińskiej. Obecnie, 24 marca, ów synod dobiegł swego kresu.


    Jakie są uwarunkowania I synodu naszej archidiecezji?


    – Sytuacja Kościoła zmienia się nieustannie. Chodzi o konteksty: polityczny, prawny, kulturowy, ekonomiczny, światopoglądowy, pokoleniowy, duchowy, teologiczny oraz kanoniczny. W 1989 roku Polska odzyskała suwerenność. Dokonała się zmiana ustroju na demokratyczny. Odżyły samorządy. Zaczęły obowiązywać reguły gospodarki wolnorynkowej, ekonomia kapitalizmu. Nadszedł czas wolności w sferze kultury i w życiu społecznym. Upowszechniają się wzory i produkty zachodniej kultury masowej. W sferze obyczajowej nastąpiło duże przewartościowanie. Zakwestionowano wartość trwałego małżeństwa i rodziny. Szerzy się swoboda obyczajowa. Propagowane są małżeństwa homoseksualne, antykoncepcja, aborcja, zapłodnienie pozaustrojowe, związki pozamałżeńskie oraz eutanazja. Panuje ucieczka od tradycji i przeszłości. Promowany jest feminizm i swoiste zrównanie płci (płeć przestaje być rozumiana biologicznie, promuje się jej kulturowe rozumienie). W kulturze masowej pierwszeństwo zyskuje filozofia ponowoczesna, według której nie ma jednej trwałej prawdy, ale istnieją prawdy lokalne, subiektywne, konkurencyjne, niezobowiązujące. Religia jest rugowana z przestrzeni publicznej. Odżywają antyklerykalizm i nieprzyjazne rozumienie zasady rozdziału Kościoła od państwa.


    Czym głównie zajmował się synod?


    – W 1990 roku religia wróciła w Polsce do szkół publicznych. W tym też roku zostały zlikwidowane państwowe gospodarstwa rolne. W diecezji warmińskiej duża część ludności pracowała w tych gospodarstwach. Ich likwidacja spowodowała bezrobocie, pogorszenie warunków życia, frustrację społeczną i emigrację zarobkową. Ponieważ poprzedni synod odbył się w roku 1932 w odmiennych warunkach historycznych, zadaniem aktualnego synodu jest ujednolicenie tradycji i zwyczajów kościelnych, recepcja nauczania Soboru Watykańskiego II, magisterium Jana Pawła II i Benedykta XVI, „Katechizmu Kościoła katolickiego”. Zadaniem synodu jest dostosowywanie zwyczajów kościelnych do wymagań kodeksu prawa kanonicznego z 1983 roku oraz asymilacja idei II Polskiego Synodu Plenarnego z 1999 roku. Synod daje impulsy do odnowy życia religijnego i do wypełnienia misji Kościoła w dzisiejszym świecie.•


    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    Reklama

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół