Nowy numer 2/2021 Archiwum

Jednoczy niebo z ziemią

– Szczególnie modlimy się o nowe powołania kapłańskie i zakonne w naszej archidiecezji – mówi ks. Artur.

W coraz większej liczbie parafii w archidiecezji warmiń- skiej wraz z trwającym rokiem liturgicznym mówiącym o Eucharystii, a przeżywanym pod hasłem: „Wielka tajemnica wiary” pojawiają się nowe inicjatywy. – Najważniejszym w życiu Kościoła wydarzeniem jest Msza św. Jeśli mówi się o chodzeniu do kościoła, to nie chodzi o przyjście do budynku, nie chodzi o zwiedzanie jego wnętrza, tylko o przeżywanie męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, co dokonuje się nieustannie podczas Eucharystii. Jest to okazja dla wiernych, aby spotkanie z Jezusem, a nawet coś więcej, bo komunię z Chrystusem, w pełni przeżywać – podkreśla ks. Mirosław Hulecki, proboszcz parafii pw. św. Franciszka z Asyżu w Olsztynie.

Potrzeba trwania

W parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Bartoszycach z początkiem roku liturgicznego wprowadzono w każdy czwartek całodzienną adorację Najświętszego Sakramentu. – Jest grupa wiernych, którzy zmieniają się co godzinę, adorują Pana Jezusa, polecając Bogu różne intencje, te związane z naszą parafią, ale nie tylko. Szczególnie modlimy się o nowe powołania kapłańskie i zakonne w naszej archidiecezji. Czwartek jest dniem ustanowienia sakramentu kapłaństwa i Eucharystii, jest więc najlepszym czasem, by upraszać tę jakże potrzebną łaskę – mówi proboszcz ks. Artur Oględzki.

Nie kryje zadowolenia, że czwartkowe adoracje wynikają z potrzeby samych parafian. – Powiem więcej: coraz więcej osób z wielkim entuzjazmem włącza się w ten czas, trwając przed Najświętszym Sakramentem przez cały dzień – podkreśla proboszcz. Okazuje się, że można mówić o odkrywaniu na nowo Eucharystii, że człowiek zawsze w sercu nosi pragnienie spotkania z żywym Bogiem, jednak nie zawsze może znaleźć źródło zaspokojenia tej tęsknoty. Na pewno są nim Najświętszy Sakrament, Eucharystia, która nigdy nie przestanie być wielką tajemnicą wiary. To spotkanie z żywym Chrystusem, który odmienia nasze życie.

– Ludzie potrzebują wyciszenia, trwania w modlitewnej ciszy, w skupieniu przed Bogiem. Jest to dziś wymowny znak czasów, taka potrzeba, która jako łaska Boga wypływa ze strony samych wiernych. Oni o tym nam mówią, sygnalizują duszpasterzom, że potrzebują adoracji, potrzebują trwania przed Jezusem Eucharystycznym – mówi ks. Oględzki.

Nie jest sam

Również w parafii św. Franciszka z Asyżu podjęto inicjatywy związane z rokiem liturgicznym, który ma przybliżać nam Chrystusa Eucharystycznego.

– Nasz kościół jest przez cały dzień otwarty. Każdy może przyjść, spędzić czas na osobistej adoracji. Ważna jest posługa szafarzy, którzy w niedzielę udają się do chorych z Komunią św. Starsze osoby mogą przyjąć Chrystusa, co sobie bardzo cenią. Z nowym rokiem wprowadziliśmy w dni powszednie przed wieczorną Mszą św. wystawienie Najświętszego Sakramentu. Już po miesiącu zaobserwowałem, że coraz więcej osób przychodzi wcześniej, by spotkać się z Jezusem. Widzę, że Pan Jezus nie jest sam – mówi ks. Hulecki. Kolejnym elementem jest wprowadzenie w każdy czwartki na każdej liturgii Komunii św. pod dwoma postaciami.

– Pragniemy również wzbudzić większe zaangażowanie w przeżywaniu Eucharystii. Jednym z elementów jest wprowadzenie w niedziele procesji z darami. Zapraszamy małżeństwa i rodziny, by szły z darami do ołtarza. To znak, że nasze sprawy i intencje w tej procesji, w darach chleba i wina, są także przynoszone i składane. To wzbudzenie refleksji, z czym przyszedłeś dziś do Jezusa, co mu ofiarowujesz? – wyjaśnia ks. Mirosław. Wprowadzono również śpiew stałych fragmentów Mszy św. po łacinie.

– Można mówić o inicjatywach, choć jest to raczej pogłębianie zrozumienia wielkiej tajemnicy wiary – dodaje kapłan. Eucharystia, wielki cud, który dokonuje się na ołtarzach świata. „Kościół żyje dzięki Eucharystii” – brzmią pierwsze słowa, które są również tytułem encykliki św. Jana Pawła II z 17 kwietnia 2003 r. „Nawet wtedy bowiem, gdy Eucharystia jest celebrowana na małym ołtarzu wiejskiego kościoła, jest ona wciąż poniekąd sprawowana na ołtarzu świata. Jednoczy niebo z ziemią. Zawiera w sobie i przenika całe stworzenie. Syn Boży stał się człowiekiem, aby w najwyższym akcie uwielbienia przywrócić całe stworzenie Temu, który je uczynił z niczego” – napisał Jan Paweł II.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama