Pracownia wypełniona jest zapachem kadzidła i sączącym się w tle chorałem gregoriańskim. Na stołach leżą rozłożone pędzle, kubeczki z farbami są jeszcze pozamykane, na deskach zamarła twarz Jezusa, jeszcze bez kolorów, z wyłaniającymi się rysami oblicza. Obok leżą szkice ikon, precyzyjnie nakreślone kreski, które po przeniesieniu na deskę i nałożeniu farb będą przemawiać, przenosić czytelnika w mistyczny świat.

- Dziś będziemy pracować nad światłami. Trzeba rysunek wyciągnąć na wierzch, na sankir. Nie robimy tego umbrą paloną, niektóre rysy będziemy przygaszać światłem, niektóre przyciemniać. Musicie dobrać ciepły odcień brązu. Gęstą farbą, cienkim pędzlem i bardzo precyzyjnie. Zadbajcie o precyzję - instruuje Sylwia Grużewska, prowadząca warsztaty pisania ikon.

Dla uczestników czas warsztatów, to okazja na zatrzymanie się w biegu życia. - Po raz pierwszy na warsztatach była osiem lat temu. Chciałam nauczyć się techniki pisania ikon, a wyjechałam z bogactwem nawrócenia, które nieustannie we mnie trwa; z przeświadczeniem, że może nauczyłam się techniki, jednak tak naprawdę to ikona pisze mnie. Za każdym razem wracam tu pełna tęsknoty. Gietrzwałd, to dla mnie miejsce szczególne - wyznaje Dorota.

Kinga jest na takich warsztatach pierwszy raz. - Zrozumiałam, że zwykły człowiek bez talentu może napisać ikonę. Tu chodzi o kwestie duchowe. Może pędzel nie tworzy tego, co by się chciało; wówczas trzeba godzić się na brak perfekcji. Ale jest wielka satysfakcja. Z każdej twarzy Pana Jezusa emanuje godność. Każde oblicze jest pełne majestatu. Zrozumiałam, że ikona od lat była we mnie, tylko nie byłam tego świadoma. Misterium, które się za nią kryje, jest pociągające. Nie wiem, dlaczego. Jest przestrzeń, która zaprasza. Trwam w wielkim zadziwieniu - wyznaje Kinga.

Rekolekcje zakończą się Mszą św. o godz. 16.00 w bazylice gietrzwałdzkiej w sobotę 10 lutego. Podczas Eucharystii odbędzie się poświęcenie ikon.