• facebook
  • rss
  • Po chrzest z emigracji

    Krzysztof Kozłowski

    |

    Posłaniec Warmiński 45/2014

    dodane 06.11.2014 00:00

    Jak podkreśla abp Wojciech Ziemba, świątynia jest symbolem wspólnoty, w pewnym sensie odzwierciedla też i jej wiarę. A kościół w Długoborze to zadbana perła warmińskiej architektury.

    Pierwsza wzmianka o wsi Długobór umieszczona w dokumentach pochodzi z 12 czerwca 1314 roku. 30 listopada 1318 roku ustanowiono lokację i erygowano parafię pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty mającą status prawnej własności kościelnej kapituły warmińskiej. Na przełomie XIV i XV w. wzniesiono korpus obecnej świątyni. 30 marca 1581 roku kościół konsekrował bp Marcin Kromer. Z 1797 r. pochodzą zachowane informacje dotyczące liczby parafian, których wówczas było 1350. W 1936 r. parafia liczyła 1892 osoby, zaś dziś 761. Na początku 1945 r. dawni mieszkańcy terenów należących do parafii opuścili swoje domostwa, udając się głównie na tereny północnych Niemiec. Na ich miejsce przybyli osadnicy z centralnej Polski, Bieszczad i Wileńszczyzny. Od 1946 r. parafię swoją opieką duszpasterską objęli misjonarze werbiści.

    Chętni do pomocy

    W parafii istnieją trzy róże różańcowe, w tym dwie w Długoborze i jedna w Kierpajnach, gdzie znajduje się kaplica dojazdowa pw. Świętej Rodziny.

    Ministrantów nie jest zbyt wielu, ale zawsze są obecni na Eucharystiach w niedziele i święta. – Była grupa starszych ministrantów, ale wyjechali. Kiedy przyjeżdżają odwiedzić rodzinne strony, zawsze służą do Mszy św. – mówi proboszcz o. Wiesław Grześkowiak SVD. Podkreśla, że może liczyć na strażaków z Ochotniczej Straży Pożarnej szczególnie podczas organizacji odpustów, jubileuszy i uroczystości kościelnych. Co roku parafianie na Pasterkę przygotowują jasełka. W tym roku z parafii wyjechała pielgrzymka do Lichenia. – Przed Wszystkimi Świętymi młodzież porządkuje cmentarz. Jeśli jest zadanie do wykonania, nigdy nie brakuje chętnych do pomocy. Na Boże Narodzenie ustawiamy w kościele ogromne choinki. Zawsze mogę liczyć na młodzież, która chętnie dekoruje świątynię – podkreśla o. Wiesław.

    Rodzinne strony

    Kościół w Długoborze jest zadbany i regularnie remontowany. Został pomalowany, wymieniono na dachu krokwie, a teren wokół świątyni uporządkowany. W tym roku została odnowiona elewacja kościoła. W przyszłości planowana jest wymiana dachówek. Obecnie na gruncie otrzymanym od gminy w użyczenie powstaje parking. Kościół ma historię bogatą i burzliwą zarazem. Niektóre tego dowody zachowały się do dziś. Na przykład na wystawę do muzeum we Fromborku została przez parafię wypożyczona monstrancja i kielich z XVIII wieku. – Zostały one podczas II wojny światowej zabrane przez Niemców. Kiedy kard. Wyszyński wystosował list „Przebaczamy i prosimy o przebaczenie” Niemcy zaczęli oddawać zagrabione przedmioty, w tym naszą monstrancję i kielich – wyjaśnia proboszcz. – Co ciekawe, Droga Krzyżowa z naszego kościoła znajduje się w katedrze w Elblągu. Trafiła tam w latach 50. ubiegłego wieku – mówi o. Wiesław.

    Zdaniem proboszcza

    – Parafia jest spokojna, a ze względu na to, że mam zaledwie 8 km do klasztoru w Pieniężnie, zawsze mogę liczyć na pomoc współbraci. Do parafii należy 12 wiosek rozsianych po okolicy. Większość mieszkańców stanowią starsi ludzie. Młodzi muszą wyjeżdżać do szkół średnich, na studia albo w poszukiwaniu pracy do dużych miast i za granicę. Dlatego w tym roku mieliśmy tylko dwa śluby. Chociaż do tej pory była rekordowa liczba chrztów, bo aż 20. Wiele z nich to dzieci, które urodziły się na emigracji, a rodzice decydują się na przyjazd do kraju, do swojej rodzinnej parafii. W zeszłym roku przeżywaliśmy rekolekcje ewangelizacyjne i peregrynację obrazu Matki Bożej Miłosiernej, na której był bp Jacek Jezierski. W 2018 r. parafia będzie obchodzić jubileusz 700-lecia. Już dziś planujemy przeprowadzenie w tym czasie misji świętych. o. Wiesław Grześkowiak SVD Urodził się w 1956 r. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1983 r. Krzyż misyjny otrzymał w Niepokalanowie z rąk Jana Pawła II. Pracował na misjach na Filipinach. Później w Warszawie, Zielonej Górze i Bytomiu. Od 2008 r. proboszcz tutejszej parafii.

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół